18 września, środa, 10:30 - 22:00

+48 61 835 88 40
Skontaktuj się z nami
Zamknij wyszukiwanie

2015-2018 / Wildecka Gra Miejska

zorganizowana w ramach Miejskiego Designu Wilda była na tyle interesującym doświadczeniem, że postanowiliśmy je kontynuować.

Kurator: Lechosław Olszewski
Koordynacja: Monika Sadowska, Marta Milczarek
Dofinansowanie: Wydział Kultury Urzędu Miasta Poznań (edycja 2015), Centrum Inicjatyw Lokalnych, Centrum PISOP (edycja 2017), Centrum Inicjatywa Lokalnych-Regranting (edycja 2018)

vol. 1 Wilda Wrze!

W pierwszej odsłonie („Wilda Wrze!”) skoncentrowaliśmy się na historii związanej z czasami komunistycznego reżimu. Mimo że osią przewodnią gry była rocznica Poznańskiego Czerwca 1956 roku, to zajęliśmy się także wcześniejszą historią Wildy oraz włączyliśmy do gry najważniejsze – z punktu widzenia historii – budynki w naszej dzielnicy. Udało nam się stworzyć niepowtarzalną atmosferę biegu dzięki zaangażowaniu członków Rady Osiedla Wilda, wolontariuszy i współpracowników fundacji, którzy wcielili się w postacie z minionych epok. Franciszkański klucznik witał uczestników gry na wieży kościoła pw. Maryi Królowej na Rynku Wildeckim, XIX-wieczne mieszczanki oceniały zadania przy młynie Brunona Hermanna a przy głównej bramie Zakładów im. Hipolita Cegielskiego milicjanci bacznie obserwowali uczestników gry, którzy tworzyli protestacyjne hasła i malowali je na ścianie za pomocą szablonów. Wszystkich ukradkiem obserwowali funkcjonariusze SB, którzy poruszali się zabytkową wołgą.

vol. 2 Falsyfikaty i oryginały

W kolejnej odsłonie gry („Oryginały i falsyfikaty”) chcieliśmy przybliżyć zupełnie nieznaną lub bardzo mało znaną historią Wildy. Uczestnicy gry otrzymali teczki z różnego rodzaju drukami, które nieznany mężczyzna oddał do jednego z poznańskich antykwariatów. Były w niej nie tylko stare dokumenty, odpisy, mapy, pocztówki, zdjęcia, fragmenty rękopisów, artykułów oraz książek. Sam właściciel nie potrafił opisać niecodziennego zbioru, nie chciał też zdradzić, w jakich okolicznościach wszedł w jego posiadanie. Był jednak ciekawy, czy wszystkie rzeczy, które znajdują się w teczce, to oryginały, czego one dotyczą i jaka jest ich wartość. Zespoły biorące udział w grze musiały „rozszyfrować” stare dokumenty i znaleźć miejsca, z którymi były związane, aby ostatecznie zidentyfikować osoby będące właścicielami zawartości teczki. Trasa drugiej edycji gry odkrywała nowe „zakamarki” dzielnicy (np. domy ze skrótem LSR, czyli oznaczeniami „Luftschutzraum” czy ogródki rozrywkowe zwane „Etablissement”) wpisując je w wielowiekową historię Wildy, aż od czasów średniowiecza.

vol. 3 Odyseja 2035

Ostatnia odsłona gry („Wilda: Odyseja 2035”) miała zupełnie inny charakter i dotyczyła przyszłości Wildy. Przyszłość miast i ich poszczególnych dzielnic jest przedmiotem zainteresowania nie tylko projektów badawczych prowadzonych przez uczelnie akademickie i instytuty badawcze, polityków, międzynarodowe korporacje oraz organizacje pozarządowe, ale także ich mieszkańców. Zazwyczaj, aby przewidzieć przyszłość, próbuje się odczytywać istniejące trendy rozwojowe. Treść naszej gry oparta była na zupełnie innym założeniu: przyszłości miast, także Wildy, jest związania z kreatywnością samych mieszkańców, bo „przyszłość nie jest miejscem, do którego zmierzamy, ale miejscem, które tworzymy”. Stąd po zakończeniu gry wspólnie obejrzeliśmy film o planowanym zagospodarowaniu tzw. Wolnych Torów i zapoznaliśmy się z prezentacją Luisa Gómeza Soriano o udanych i nieudanych projektach rewitalizacyjnych. Dyskusja i wymiana zdań pozwoliły nie tylko wypowiedzieć obawy o nowy kształt Wildy, ale także uświadomić sobie, jak wielu osobom przyszłość naszej dzielnicy nie jest obojętna.